Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies klikając przycisk Ustawienia. Aby dowiedzieć się więcej zachęcamy do zapoznania się z Polityką Cookies oraz Polityką Prywatności.
Ustawienia

Szanujemy Twoją prywatność. Możesz zmienić ustawienia cookies lub zaakceptować je wszystkie. W dowolnym momencie możesz dokonać zmiany swoich ustawień.

Niezbędne pliki cookies służą do prawidłowego funkcjonowania strony internetowej i umożliwiają Ci komfortowe korzystanie z oferowanych przez nas usług.

Pliki cookies odpowiadają na podejmowane przez Ciebie działania w celu m.in. dostosowania Twoich ustawień preferencji prywatności, logowania czy wypełniania formularzy. Dzięki plikom cookies strona, z której korzystasz, może działać bez zakłóceń.

 

Zapoznaj się z POLITYKĄ PRYWATNOŚCI I PLIKÓW COOKIES.

Więcej

Tego typu pliki cookies umożliwiają stronie internetowej zapamiętanie wprowadzonych przez Ciebie ustawień oraz personalizację określonych funkcjonalności czy prezentowanych treści.

Dzięki tym plikom cookies możemy zapewnić Ci większy komfort korzystania z funkcjonalności naszej strony poprzez dopasowanie jej do Twoich indywidualnych preferencji. Wyrażenie zgody na funkcjonalne i personalizacyjne pliki cookies gwarantuje dostępność większej ilości funkcji na stronie.

Więcej

Analityczne pliki cookies pomagają nam rozwijać się i dostosowywać do Twoich potrzeb.

Cookies analityczne pozwalają na uzyskanie informacji w zakresie wykorzystywania witryny internetowej, miejsca oraz częstotliwości, z jaką odwiedzane są nasze serwisy www. Dane pozwalają nam na ocenę naszych serwisów internetowych pod względem ich popularności wśród użytkowników. Zgromadzone informacje są przetwarzane w formie zanonimizowanej. Wyrażenie zgody na analityczne pliki cookies gwarantuje dostępność wszystkich funkcjonalności.

Więcej

Dzięki reklamowym plikom cookies prezentujemy Ci najciekawsze informacje i aktualności na stronach naszych partnerów.

Promocyjne pliki cookies służą do prezentowania Ci naszych komunikatów na podstawie analizy Twoich upodobań oraz Twoich zwyczajów dotyczących przeglądanej witryny internetowej. Treści promocyjne mogą pojawić się na stronach podmiotów trzecich lub firm będących naszymi partnerami oraz innych dostawców usług. Firmy te działają w charakterze pośredników prezentujących nasze treści w postaci wiadomości, ofert, komunikatów mediów społecznościowych.

Więcej

Zabytki

Wieża widokowa na Wielkiej Sowie

Historia wieży widokowej na Wielkiej Sowie ma swój początek w 1886 roku. Wtedy to na wysokiej, 2-metrowej kamiennej podstawie wybudowano drewnianą wieżę widokową. W takiej postaci wieża z przyczyn technicznych przetrwała tylko do 1904 roku. Postanowiono przebudować obiekt. Podjęto decyzję o postawieniu żelbetonowej wieży. Inicjatorem remontu była Federacja Towarzystw Górskich, w której znaczny udział miał oddział pieszycki, na terenie należącym do hrabiego Seidlitza – Sandreckiego. Wieżę zaprojektował architekt Hennning. Budowę sfinansowano ze zbiórek pieniężnych. Do 1907 r. zdołano uzbierać 18 218 marek. Przedsięwzięcie powierzono firmie Bastänier & George z Lipska. Kamień węgielny położono 1 lipca 1905.

Wysokość wieży wynosi 25m, średnica na dole 8m a na górze 4m. Na parterze wieży urządzono izbę pamięci, w której postawiono 90 cm popiersie Bismarcka, wykonane przez Harro Magnussena w galwanoplastycznym zakładzie tworzyw sztucznych w Geislingen / Würtenberg. W pomieszczeniu tym znajdowały się również 3 kolorowe okna z witrażami przedstawiającymi motyw z życia Bismarcka. Krętymi schodami zewnętrznymi okalającymi cokół można było dostać się do schodów wewnątrz wieży, które prowadziły na kondygnację widokową z 14 otworami okiennymi. Następne 21 stopni schodów prowadziło na górną platformę widokową budowli. "Ogień wieży" pochodził z zainstalowanego tutaj reflektora acetylenowego.

Czytaj więcej…

Wielka_Sowa 

Kościół pw. św. Jakuba w Pieszycach

Kościół położony w środkowej części Pieszyc został wzmiankowany już w 1258 roku. Dzisiejsza bryła pochodzi jednak z 1566 roku i przedstawia ceglaną, gotycką bryłę orientowaną z salowym wnętrzem. Prezbiterium o wielobocznym zakończeniu przykryte jest sklepieniem krzyżowo - żebrowym, przy czym wsporniki żeber ozdobiono maskami. Z kamieniarki wyróżnia się południowe okno z XVI wieku, w południowej ścianie późnogotycki, kamienny portal z początku XVI wieku, w szczycie krzyż w otoku. Ołtarz główny to kamienne, neogotyckie dzieło z XIX wieku. Spośród pozostałego wyposażenia warto wymienić rzeźby Matki Boskiej i św. Jana Nepomucena z XVII/XVIII wieku, obrazy „Ukrzyżowanie” (barokowo - rokokowy z 1701 roku) i „Madonnę” (barokowy z 1664 roku). Ponadto w kościele znajduje się interesujący zespół 10 epitafiów i nagrobków, w tym 7 cało postaciowych z lat 1548 - 1604.

Czytaj więcej...

Kosciol_Sw_Jakuba 

Zespół pałacowo – parkowy w Pieszycach

Pałac należy do najcenniejszych zabytków Śląska. Pierwotnie powstał jako dwór w 1580 roku, a w 1699 roku został rozbudowany na jedną z największych i najpiękniejszych śląskich  rezydencji. Obok powstały liczne obiekty pomocnicze i ogród. Stopniowo modyfikowany obecną formę zyskał w 1710 roku. W XIX wieku dodano jeszcze portyk balkonowy na I piętrze, a na początku XX wieku - nieistniejącą dziś przebudówkę od zachodu. Wjazd na dziedziniec prowadzi przez bramę flankowaną postumentami z piaskowcowymi logogryfami. Po obu jej stronach znajdują się bramy i nisze w murze. Na nim alegorie: od lewej - Wenus, Apollo, Merkury i Diana. Przy wyjeździe na most ulokowana jest piaskowcowa figura kobiety z orłem u stóp. Po drugiej stronie mostu ulokowano dwa sfinksy. Prostokątny dziedziniec otoczony jest pałacem i murem.

Pałac to budowla ceglano - kamienna, trzykondygnacyjna, trójskrzydłowa na planie litery E, nakryta dachem mansardowym, elewacje na wyższych kondygnacjach ozdobione są pilastrami jońskimi z lamberkami i kompozytowymi głowicami. Nad nimi przebiega fryz meandrowy. Główną oś kompozycyjną akcentują pośrodku fasady monumentalne kolumny wielkiego porządku, pomiędzy którymi w przyziemiu umieszczono portal, a nad nim - balkon. Powyżej góruje wieża z zegarem. Właścicieli pałacu upamiętniają kartusze herbowe. W południowym narożniku ustawiono gloriettę. Interesująco prezentuje się trójbiegowa klatka schodowa z regencyjną dekoracją. Sklepienia wnętrz były pierwotnie zdobione stiukami, dziś są one mocno zniszczone. Pokoje urządzono w zachodniej części w układzie amfiladowym, we wschodniej - korytarzowym. W skrzydle wschodnim mieściła się kaplica. Za pałacem położony jest zabytkowy park krajobrazowy.

Pałac jest własnością prywatną, obecnie znajduje się w trakcie rewitalizacji i nie jest udostępniany turystom.

Palac_w_Pieszycach 

Kościół pw. św. Antoniego w Pieszycach

Znajdujący się przy ulicy Kopernika kościół to wysoka i duża świątynia poewangelicka z lat 1871 - 75, restaurowana w latach 1972 -73, wybudowana na planie krzyża w stylu neogotyckim. Od zachodu strzelista, z daleka widoczna wieża ze smukłą iglicą hełmu i taką że sygnaturką. Budowla jest otynkowana, naroża i łuki otworów okiennych są wyłożone cegłą. Sterczyny i pinakle wykonano z piaskowca. Okna zaprojektowano w dwóch poziomach, przy czym dolny rząd tworzą małe okna bliźniacze, górny - duże i wysokie konstrukcje. Do absyd przylega pięcioboczna, o wiele niższa zakrystia, wbudowana między szkarpy. W miejscu tympanonu w wejściowym portalu znajduje się nieduża rozeta. Wnętrze jest trzynawowe, czteroprzęsłowe z transeptem i emporami między filarami. Wyposażenie skromne, ale gustowne, z czasu budowy. Jedynie barokowe antepedia ołtarzy bocznych pochodzą z XVIII wieku.

Czytaj więcej…

Kosciol_Sw_Antoniego 

Pałac w centrum Rościszowa

Pałac o wyglądzie barokowo – klasycystycznym pochodzi z XVIII wieku (być może z wykorzystaniem wcześniejszego, XVII wiecznego dworu). W XIX wieku został znacznie przebudowany. Dobudowano wówczas boczne skrzydło i budowle towarzyszące. Jest to okazała budowla dwukondygnacyjna na rzucie lekko załamanego prostokąta. Pośrodku niska wieża o dzwonowatym hełmie. W latach 1975 – 77 obiekt przebudowano na ośrodek wypoczynkowy, kiedy to oddano niepasujące do całości skrzydło boczne o prostych elewacjach. Starszą część nakrywa mansardowy dach z lukarnami powiekowymi. Liczne zmiany konstrukcji zatarły większość cech stylowych i detali architektonicznych. W zapleczu znajduje się park z okazami starodrzewu. W ostatnich latach świetności funkcjonował tu ośrodek wypoczynkowy Kasztel. Aktualnie obiekt jest nieczynny.

Kasztel 

Kościół pw. św. Bartłomieja w Rościszowie 

Kościół pochodzi z końca XIV wieku. Wybudowany około 1392 roku został przebudowany w wieku XVIII. Jest to obiekt orientowany, jednonawowy z nie wyodrębnionym w bryle prezbiterium. Wejście do wnętrza kościoła prowadzi przez dużą XIX - wieczną kruchtę i wieżę na osi kościoła. Wieża jest przysadzista, kwadratowa dołem, w górnej części ośmioboczna, zwieńczona stożkowym hełmem. Prezbiterium ze szkarpami nakryte zostało sklepieniem kolebkowym. Dość bogate wyposażenie wnętrza z emporą przy ścianach bocznych jest dość bogate, głównie barokowe, m.in. ołtarz główny wykonany około 1730 roku. Z tego czasu pochodzi również ambona z malowidłami przedstawiającymi ewangelistów. Wśród rzeźb z XVIII wieku wyróżnić można św. Jana Nepomucena i błogosławionego Jana Sarkandra. Ponadto jest tu kilka obrazów na szkle, płaskorzeźbione stacje Drogi Krzyżowej oraz dwie piaskowcowe płyty nagrobne wmurowane w ściany od zewnątrz.

Kosciol_Sw_Bartlomieja 

Sanatorium w Rościszowie

W dolnej części Rościszowa wznosi się okazały budynek sanatorium z 1898 r. Rozczłonkowana, asymetryczna bryła 3-4 kondygnacyjna zaakcentowana jest wysoką, z daleka widoczną wieżą.

Całość nosi cechy architektury eklektyczno - secesyjne z licznymi detalami i elementami zdobniczymi nawiązującymi do modnego na przełomie stuleci „stylu kurortowego" (tarasy-werandy, fragmenty konstrukcji ryglowej, kamienne detale architektoniczne itp.). Wokół sanatorium znajduje się rozległy park leśny, a w nim fontanna.

W sanatorium leczono stany wyczerpania nerwowego i skutki nadużywania narkotyków. Podczas II Wojny Światowej sanatorium zamieniono na ośrodek rekonwalescencji dla pilotów Luftwaffe. Po 1945 roku umieszczono tu dom dziecka, a w latach 50 – tych ośrodek wczasów pracowniczych. W 1960 roku budynek zaczął działać jako Sanatorium przeciwgruźlicze, a w 1996 roku zmieniono nazwę Państwowego Sanatorium Przeciwgruźliczego w Rościszowie na Sanatorium Chorób Płuc i Gruźlicy w Rościszowie. Obecnie jest to Specjalistyczny Szpital Chorób Płuc.

Sanatorium 

Kościół ewangelicki w Rościszowie

Z dawnego zespołu kościoła ewangelickiego zachowała się tylko pastorówka (obok domu mieszkalnego nr 73). Kościół wzniesiony został w 1785 r., a w 1861 r. dobudowano wieżę. Nieużytkowany po 1945 r. popadł w ruinę i został rozebrany. Pastorówka jest okazałym budynkiem z XVIII w. - piętrowa, 5-osiowa, nakryta łamanym dachem. Okna w opaskach, skromny portal kamienny.

Kosciol_ewangelicki_Rosciszow

Zespół budynków mieszkalno-gospodarczych w Rościszowie

Na terenie Rościszowa zachował się bardzo liczny zespół budynków mieszkalnych i mieszkalno - gospodarczych, należący do najbogatszych w Górach Sowich. Tworzą go domy murowane (czasem częściowo o konstrukcji drewnianej lub szachulcowej) o zróżnicowanych formach i wielkości - od dużych zagród złożonych z kilku obiektów po małe budynki mieszkalno - gospodarcze. Prawie wszystkie stare budowle zasługują na ochronę konserwatorską. Jednym z cenniejszych jest nr 51 (koło kościoła) – murowano - szachulcowy z XVIII w., przebudowano w XIX/XX w. Ponadto na terenie Szczytowa (dolna część Rościszowa) jest kilka okazałych pensjonatów murowanych i drewniano - murowanych z XIX/XX w., niektóre przebudowane w 2. połowie XX w.

Kościół pw. Aniołów Stróżów w Kamionkach 

Kościół pochodzi z lat 1792 - 95, remontowany był w latach 1967 - 72. Jest to skromna budowla barokowo - klasycystyczna. Pierwszy kościół był wzmiankowany już w XIV w. Być może obecny powstał tylko w wyniku przebudowy starszego. Salowy na rzucie prostokąta, z kwadratową wieżą zwieńczoną ostrosłupowym hełmem z prześwitem. Z boku dostawiona kruchta. Okna zakończone są łukami odcinkowymi, naroża akcentowane lizenami w tynku. Kościół nakryty jest dwuspadowym dachem.

Wewnątrz znajduje skromne wyposażenie barokowo - rokokowe z XVII w., m.in. drewniany, polichromowany ołtarz, rzeźby i obrazy, a na wieży starszy dzwon. Kościół otacza kamienny mur z bramką z około XVIII w., przebudowany w XIX/XX w. W murze po lewej stronie od wejścia umieszczony jest kamienny, okazały krzyż pokutny z wyrytym nożem o wymiarach 152 x 76 cm.

Kościół pw. Aniołów Stróżów w Kamionkach

Budynki usługowe w Kamionkach

W Kamionkach na uwagę zasługuje także kilka innych budynków - wśród dawnych pensjonatów i willi powinniśmy dostrzec m.in. budynki:

nr 65 - Hotel „Sowia Dolina” (dawniej „Ustronie") - murowany, piętrowy budynek z poddaszem mieszkalnym, o rozczłonkowanej bryle, wzniesiony ok. 1910 r., przebudowany około 1970 r.;

nr 76 – Hotel „Czarny Rycerz” (dawniej „Zacisze"), obecnie nieczynny - duży budynek murowany, częściowo o konstrukcji szkieletowej, piętrowy, z poddaszem mieszkalnym, balkony-werandy na piętrze o konstrukcji drewnianej, obok piętrowe skrzydła mieszkalne i budowle gospodarcze z około XIX w., wielokrotnie przebudowywany i remontowany;

nr 77 - „Muchomorek" - budynek murowany z pocz. XX w.

nr 40 – były budynek poczty, jest murowaną konstrukcją z początku XX w.

Kościół pw. św. Jana Nepomucena w Piskorzowie

Piskorzów to dawna wieś (obecnie w obrębie Pieszyc) rozciągająca się w Obniżeniu Podsudeckim i Kotlinie Dzierżoniowskiej wzdłuż Kłomnicy (l. dopływ Piławy) wzmiankowana była już w 1305 r. jako Pyskeri villa. Później nazwa ewoluowała do przedwojennej Peiskersdorf. W 1945 r. nazwano ją Piskorzów. Mimo, iż w obrębie Pieszyc znalazła się dopiero w 1963 r., prawie przez całe swoje istnienie wchodziła w skład dóbr pieszyckich.

Nowa Nauka została dobrze przyjęta przez miejscową ludność. To właśnie ewangelicy wznieśli w XVI w. kościół piskorzowski. Mimo, iż luteranie w Piskorzowie nadal stanowili większość, a tzw. "Redukcja" miała obejmować jedynie świątynie wzniesione przez katolików, w 1654 r. kościół został "zredukowany". Po 75 latach został przez katolików przebudowany, a w 1921 r. rozbudowany.

Obecnie kościół jest bezstylową, bezwieżową budowlą z cegły, założoną na prostokącie z nieco węższym i niższym gotyckim prezbiterium (5,9 x 4,7 m), do którego od NW dostawiono zakrystię. Nawę i prezbiterium nakryto ceramicznymi dachami. Zakrystię przykrywa północna połać dachu prezbiterium. Ściana szczytowa zdobiona ceglanym gzymsem z fryzem arkadkowym i zwieńczona współczesną, murowaną sygnaturką trójarkadową. Wnętrze oświetlają półkoliście zamknięte okna w ceglanych opaskach. Nawa (25,4 x 7 m) przekryta płaskim, gładkim stropem. W tylnej części obszerna empora drewniana wsparta na 4 żelaznych filarach. Wyposażenie z XVIII - XX w. Kościół pełni funkcję rzymsko-katolickiego kościoła filialnego pw. św. Jana Nepomucena. W 1999 r. od wschodu wybudowano nowy dom pogrzebowy. Do 1947 r. kościół otoczony był cmentarzem, okolonym kamiennym murem.

Kosciol_Sw_Jana_Nepomucena 

DO GÓRY
Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!
Przeglądasz tę stronę w trybie offline.
Przeglądasz tę stronę w trybie online.